حق دارند

چگونه به کلبه ای سر بزنند که درهایش را بسته اند

غمی نیست

برای خودم می نویسم

برای دل خودم

برای تو…

شب شهادت امامشون بود پدر امام زمانشون ،جوان ترین امام شهیدشون ، همه تو دلشون فقط یه آرزو داشتند اینکه امام از پدر مهربانترشون اجازه بده شب شهادت فرزندش روبروی ایوان طلاش عذاداری کنند به یاد غم امام غایبشون به سر و سینه بزنند .

همه رفتند فرودگاه ، هوا خراب شد ،گرد و غبار همه جا رو گرفت ، پروازشون لغو شد !

آقا دلش نیومد جواب عاشق هاش رو نده ، همه خوشحال برگشتن کنار باب الحجة حرم امام علی همون جایی که میگن پسرش مهدی از اون در وارد میشه نشستند تا نیمه شب برای غم امام پشت پرده غیبتشون به سر و سینه زدند با آقاشون در غم از دست دادن پدرشون گریه کردند… .

*یک سال شب شهادت امام عسکری حرم امام علی علیه السلام.
*آقا جان هنوز چشم انتظارتم میدونم جوابم رو میدیــ…
*شهادت امام عسکری رو به همه ی شیعیان حضرت تسلیت عرض میکنم

يا هلالاً لمّا استتمّ كمالاً … غاله حسنه فأبدي غروباًً
ما توهّمت يا شقيق فؤادي … كان هذا مقدّراً مكتوباً
يا أخي فاطم الصغيرة كَلِّمها … فقد كاد قلبها أن يذوباً
يا أخي قلبك الشقيق علينا … ماله قد قسي و صار صليباً
یا أَخی لَوْتَری عَلِیّا لَدَی الْأَسْرِ … مَعَ الْیُتْمِ لا یُطیقُ وُجُوبا
یا أَخی ضَمِّهِ اِلَیْکَ وَ قرِّبْهُ … وَسَکِّنْ فُؤادَهُ الْمَرْعُوبا
ما أَذَلَّ الْیَتیمِ حینَ یُنَادی … بِأَبیهِ وَ لا یَراهُ مُجیبا.

ای ماهی که چون به سر حد کمال رسید ناگهان خسوفش او را در ربود و غروب کرد؛
ای پاره دلم گمان نمی کردم سرنوشت ما این گونه باشد؛
ای برادر با فاطمه خردسال سخن گوی، زیرا نزدیک است دلش آب شود؛
ای برادرم دل تو بر ما مهربان بود، چرا سخت شده است؛
ای برادرم ای کاش می دیدی علی (زین العابدین) را که هنگام اسیری و بی پدری توانایی نشست و برخاست نداشت؛
هرگاه او را ضربتی می زدند با ناتوانی تو را صدا می زد و اشکش جاری بود؛
ای برادرم او را پیش طلب و در بگیر و دل ترسانش را به آرامش بده؛
چه ذلّت و خواری است یتیمی را که پدر خود را بخواند و جواب دهنده ای نبیند

جاي همه ي دوستان خالي انشالله كه خدا نسيب همه ي عاشقاي حضرت بكنه.

به قول يكي از مداح هاي بزرگوار:

وقتي كه دلم تنگ برا كرببلات

دوباره ميرم با عاشقا امام رضا

آخه حرم امام رضا برام شده

بين الحرمينت اين حيات و حيات

نمی دونم تا نرفته بودم هیچ وقت غربت بقیع رو درک نکرده بودم اما اون شبی که رسیدم مدینه بعد از نماز صبح رفتم سمت بقیع هوا هنوز تاریک بود رسیدم کنار قبور ائمه بقیع نمی تونستم از اونجا چیزی ببینم از بین جمعیت نزدیکتر رفتم تا رسیدم به میله ها همونجا بود که حس غربت عجیب بقیع تو دلم اومد همون جا بود که قبر خاکی چهار امام بزگوارم رو دیدم .

ولی مظلومیت و غربت واقعی بقیع رو زمانی درک کردم که دو هفته بعد از مدینه رفتم مشهد الرضا وقتی اون بارگاه ملکوتی و اون صحن و سرای بهشتی رو میدیدم یاد غربت بقیع آتیشم میزد .

امروز یوم الهدم هست سالروز تخریب قبور ائمه بقیع ولی حرف من فقط این دو بیته :

آخر یه روز شیعه برات حرم میسازه ……. حرم برای تو شه کرم میسازه

چند تا عکس که با موبایل گرفتم :

بعد یه عمر مناجات با اشک و گریه زاری
نگو هنوز آقا جون منو قبول نداری

ماه رمضونا هر سال میان و زود رد میشن
اما کناه های من بیشتر و بیشتر می شن

کی میشه که درست شم بیام پیشت بشینم
کی میشه که بتونم یه بار تو رو ببینم

این شب آخریه که اشک غم چکیده
وقت خداحافظی ماه خدا رسیده

روزی عاشقی رو دوباره قسمتم کن
سال دیگه برای مهمونی دعوتم کن

روزی عاشقی رو دوباره قسمتم کن

گریه کن حسینم کربلا دعوتم کن

دستت بره لای چرخ گوشت ایشالا عقده ای !!!